Logboek 2026/3 Zomer en geen Engeland

Terug op het Eind in Gorcum. Links buurvrouw Joke R. Op de achtergrond ons huis.

Zaterdag 15-08-2026

Vanuit de kuip is er gisteravond een prachtige zonsondergang te zien. Juist daar in het westen doemen kleine wolken op. Ze hebben roze en grijze vlakken. Een gemengd beeld, er is ander weer op komst. Er zijn meer verrassingen. Vlak voor het openstaande raampje van het achterste toilet zit een zwaluwtje op de reling. Het beestje zit er volkomen op zijn gemak en heeft ons, staande in de donkerte van de boot, niet in de gaten. Zó dichtbij zie je ze nooit. Snel schieten we wat foto's, eentje ervan staat hier.

     De dag van vertrek breekt aan. We ontwaken vanzelf om zeven uur. Het is bewolkt, vooral in het zuiden, met in het noordoosten een glimp van zon. We sluiten alle luiken en raampjes. Na acht uur vallen er druppels, horen we gedonder en zien het weerlichten. Het is in een paar minuten over, het wordt wat lichter maar het blijft bewolkt. Dat patroon van mini-buitjes herhaalt zich een paar keer. We pakken verder in en Anna besteld telefonisch bij Bakker Van der Grijn in de Gorcumse Arkelstraat twee gesneden Polderkorn-broden. Our alltime favorite. Om kwart voor twaalf arriveert onze chauffeuse, buurvrouw Joke R. Alles staat klaar, alle ramen en luiken waren al dicht, de electragebruikers zijn uit. Het is voor ons een routine, maar het gesjouw wordt ieder jaar zwaarder. Hier in de marina heb je echter goede bagagekarretjes, die we volgeladen de helling op naar de wal trekken. Alles past in de auto. Toch is mijn gemoed wat bezwaard na drie maanden van leven aan boord, al gingen we niet naar de zuidkust van Engeland. Anderzijds: alles ging goed en Dulce ligt heel en zonder schade terug in Nederland.

     Onderweg over de A29 en de A15 is het rustig. Tegen één uur rijden we ons stadje binnen. Op het Eind laden we snel uit en en halen het rolluik op en schuiven de gordijnen open. We zijn een paar uren aan de gang om alles aan de gang te brengen: de koelkast, de vrieskast, de router van de glasvezelaansluiting, de tv/mediaboxen en de audioapparaten, de wasmachine draait en de boiler werkt. Buiten stromen toeristen over de sluis uit de extra cruiseschepen, die door de laagstaande rivieren niet naar Duitsland kunnen. In de Lingehaven liggen veel passantenboten, vooral in de havenkom bij de Peterbrug. Zo dicht mogelijk bij de stad. In de bakken rond de haven bloeien de geraniums uitbundig. Ons geveltuintje staat er goed bij door de zorgen van de buren. De bloei van de hortensia's is voorbij, maar de goysia's zullen opnieuw beginnen. Morgen een foto. Ik loop de stad in waar in onze afwezigheid niets veranderd is en haal bij Van der Grijn de bestelde broden op. We nemen de stapel post door waar niets van belang in zit. We ruimen alle bagage, kleding, boeken en wat dies meer zij op. Half vijf is het meeste gebeurd. Nog even het tuintje. We halen er wat onkruid en uitlopers van klimop uit en gooien er een grote gieter vol water in.

Ondertussen woedt de brandendhete zomer door. Het westen van Duitsland kampt met een hevige natuurbrand. De brand in de gemeente Hürtgenwald is de grootste in de geschiedenis van de aan Nederland grenzende deelstaat Noordrijn-Westfalen. Vijf mensen raakten tot nu toe gewond en één dorp moest worden ontruimd. Naast Duitsland worden door de extreme hitte ook andere landen in Europa op dit moment geteisterd door natuurbranden, zoals Frankrijk, de Belgische Hoge Venen, het VK, Spanje, Hongarije, Kroatië, Bosnië, Servië, Noord-Macedonië, Bulgarije en Griekenland. De Volkskant heeft er een kaart van.  Naar het begin van dit kwartaal