Logboek 2026/2 Lente en Engeland

Eb in Oostende. Dulce aan de steiger langs de Visserskaai.

Donderdag 21-05-2026

Gisteravond aten we lekker aan het raam van een nieuw restaurantje op de Visserskaai, restaurant Pinguin. Het was pas een maand geleden geopend en wordt gedreven door een aardige jongeman uit Afghanistan. Ze hadden een uitstekende steak (Anna) en een mooie entrecôte (ik). We kunnen de jongeman en zijn restaurant dus aanbevelen. Vannacht is het buiten helder, dus koud. Vanmorgen eerst de kachel aan. We besluiten een discussie met de beslissing om toch nog een rubberbootje te kopen. Op de riviertjes in Zuid-Engeland vind je soms alleen maar meerboeien en als er geen watertaxi is, moet je zelf aan de kant zien te komen. Op het havenkantoor hoor ik dat havenmeester Simon vaak een paar gebruikte dinghy's in zijn garage heeft liggen. Daar gaan we morgenochtend eens naar kijken.

     De rest van de dag zwoegen we aan boord als paarden in de zon. (Een beetje een vreemde zin). Ik zet de spuitmond op onze waterslang en vul alle drie de tanks. Het probleem is dat er schuimend water uit de kranen komt. Oorzaak: de bio-antivries die we afgelopen januari in de tanks goten, toen het leek dat er een periode van zware vorst aan zou komen. Die bleef echter uit. Kennelijk levert dat spul schuim op als je er water bij gooit. Er zit niks anders op dan de tanks door te spoelen tot het weg is. Een meevaller is dat de watermeter het weer doet; vorig jaar was er geen beweging in. Anna gaat met de spuit het voordek, het kajuitdak en de kuip te lijf. Omdat we een langere periode met mooi weer krijgen, bouw ik de bimini op, klap hem voorlopig op en rits de hoes eroverheen. Nu eens geen probleem met de ritsen. Na de lunch ga ik aan het werk met de buitendouche en het touwwerk, de lijoogtrekkers en de genuaschoten. Regelmatig temperen wolkenpaketten het zonlicht. Na de wisseling van het tij arriveren er enige jachten.

     Om vijf uur hebben we genoeg van het werk. We kunnen niet meer zoveel aan als vroeger. Ik merk dat ik van moeheid stram en onhandig word en te gemakkelijk ergens over struikel. Aan het eind van de middag belt mijn urologe uit Gorcum over de gunstige uitslag van de PSA. We zijn het eens: over vier maanden nog eens bepalen. Straks ergens wat eten op de Visserskaai. Het schijnt morgen wel eens 25 graden te kunnen worden. Naar het begin van dit kwartaal