www.sailing-dulce.nl

Logboek 2016/3 Verder door Nederland

Gorinchem (40)

De twee Groen Linksers in de Gorcumse gemeenteraad. Links fractieleider Rutger van Breemen, rechts Ilhan Tekir (foto AD Rivierenland).
De twee Groen Linksers in de Gorcumse gemeenteraad. Links fractieleider Rutger van Breemen, rechts Ilhan Tekir (foto AD Rivierenland).

Vrijdag 02-09-2016

Ilhan Tekir, het Turkse gemeenteraadslid dat 'kritisch' achter Erdogan staat, is toch uit de fractie van Groen Links gezet. Dat berichten landelijke en lokale kranten vandaag (o.a. hier AD Rivierenland). Opvallend, omdat de fractie hem aanvankelijk bleef steunen, zoals ik drie en twee weken geleden nog schreef. Daar vind je meer over de gewraakte uitspraken van Tekir. Fractievoorzitter Rutger van Breemen vond de heftige kritiek binnen de partij toen nog 'kort door de bocht'. Wat zou er sindsdien veranderd zijn? Nu hebben Van Breemen, Groen Links-wethouder Arjen Rijsdijk en het afdelingsbestuur regio Zuid-Holland - Oost Tekir de wacht aangezegd. In een verklaring schrijven ze dat na 'intensieve gesprekken' is gebleken dat het vertrouwen weg is. 'De fractie en het afdelingsbestuur hebben geprobeerd alsnog een gemeenschappelijke basis te vinden. Helaas is dat niet gelukt'. Het is typisch zo'n tekst waar niets in staat. Wat was precies het verschil van mening over 'hoe met de gevolgen daarvan om te gaan'. Van de kritische pro-Erdogan opstelling van Tekir dus. Moest hij voortaan zijn mond houden? Het schijnt dat hij weigerde in een verklaring afstand van zijn uitspraken te doen. 'Zo gaan we niet met elkaar om.' Nu beweert hij dat hij uit GL werd gezet 'zonder hoor en wederhoor'. Maar hij durfde zelf niet een gesprek aan met tien kritische leden van zijn partij. Dat vind ik zwak. Partijvoorzitter Marjolein Meijer zegt immers in De Volkskrant dat 'Turkse Nederlanders die AKP stemmen zijn nog steeds welkom als lid van GroenLinks.' Hm, ze spreidt in de krant toch wel enige dubbelzinnigheid ten toon.

 

Tekir is gevraagd zijn zetel op te geven, maar dat doet hij niet. Hij is immers met veel voorkeurstemmen uit de Turkse gemeenschap verkozen, zegt hij, maar als ik het goed heb haalde hij in 2014 er de kiesdeler niet mee. Groen Links wordt door zijn vertrek gehalveerd. Kan de partij zijn wethouder houden? Volgens De Stad Gorinchem zette Tekir gisteravond een hoge borst op: 'De oproep om mijn zetel op te geven kan ik nauwelijks serieus nemen. Een partij die zo ondemocratisch, zo onfatsoenlijk opereert, verliest het morele recht om wie-dan-ook tot de orde te roepen'. Spuug niet in de bron waaruit je zo lang hebt gedronken, denk ik bij mezelf.

Het betekent dat er nu nóg een fractie bijkomt, de twaalfde, in een al flink versnipperde gemeenteraad met maar 25 zetels. Een aanfluiting en de volgende verkiezingen zijn pas in 2018. De bestuurlijke samenhang in Gorcum brokkelt steeds verder af. Dat belooft niet veel goeds voor belangrijke onderwerpen als het Verkeersstructuurplan voor de binnenstad en de proefsluiting van de Tolsteeg, waar het college zich opnieuw hard voor maakt. Ik moet nog zien of er iets van terecht komt.

 

Hoe zit het intussen met de andere raadsleden van Turkse komaf? Twee weken gelden vroeg ik Ali Koçak (fractievoorzitter PvdA) en Eyup Güngör (SP) per email naar hun opvattingen over Erdogan, de mislukte coup en de groeiende tegenstellingen binnen de Turkse gemeenschap. Ik snap wel dat ze zich liever gedeisd houden, maar het is belangrijk om te weten. Cliëntelisme is in de kringen van Turkse volksvertegenwoordigers immers niet zeldzaam, zeker nu 'de lange hand van Erdogan' stevig in ons land poogt in te grijpen. Bovendien is het een feit dat de helft van de Turkse Nederlanders zich in de eerste plaats Turk voelen en dan pas Nederlander. Dat zou minder gelden voor Gülen-aanhangers, wordt gezegd. Omdat ik niets van beide raadsleden hoorde, vroeg ik een week geleden hun lokale partijbureaus om ze op te porren en me te antwoorden. Tot op heden heeft het niet geholpen.

 

De naam Jansen Steur dook deze week ook opnieuw in de pers op. In de NRC meldt Wim Köhler een studie van tien Amerikaanse neurologen over de diagnose MS (Multipele Sclerose). Zij bestudeerden de medische dossiers van 110 patiënten die ten onrechte de diagnose MS kregen. MS-misdiagnosen zijn niet zeldzaam, schrijven ze. Kóhler refereert aan de opvattingen van emeritus neurologie-hoogleraar Rien Vermeulen (die ook hier in mijn weblog voorkomt en dus in mijn boek over de affaire), de man die in 2013 JS bijsprong. In maart van dit jaar zei hij nog: 'Dertien foute diagnoses op duizenden dossiers, wat zegt dat? Hij deed het beter dan de gemiddelde neuroloog.' Een opvatting die ikzelf geleidelijk ook kreeg naar aanleiding van een onthutsend onderzoek naar de dossiers van JS, dat als weinig opgemerkte bijlage bij het Lemstra II-rapport zat (zie mijn blogpost van 03-04-2016). Was er eigenlijk wel een zaak Jansen Steur? De Hoge Raad sprak hem jongstleden juni in cassatie vrij.

 

Het is droog met vrij veel wolken als Ans me naar de fitness op Oost brengt. Zelf moet ze even bijspringen in het gezin van Barbara, die naar haar werk is. Later haalt ze me weer op en doen we samen de weekendboodschappen. 's Middags gaat ze naar Tessa. Druk, druk, druk. Ik hoop dat we in de loop van volgende week weer naar de boot kunnen. Terug naar boven