www.sailing-dulce.nl

Logboek 2016/3 Verder door Nederland

Gorinchem (34)

Het donkere materie sterrenstelsel Dragonfly 44. De close-up rechts toont het zeer lichtzwakke, uitgerekte stelsel.
Het donkere materie sterrenstelsel Dragonfly 44. De close-up rechts toont het zeer lichtzwakke, uitgerekte stelsel.

Zaterdag 27-08-2016

Een team astronomen geleid door de Nederlandse astronoom Pieter van Dokkum deed met de Gemini North-telescoop op Mauna Kea, Hawaii onlangs een vreemde ontdekking. Ze zagen een sterrenstelsel dat voor 99,99% uit Donkere Materie bestaat (foto hierboven). Het bericht stond gisteren in Astrophysical Journal Letters en hier is het persbericht. Ze noemden het stelsel Dragonfly 44 naar de naam van het zoekprogramma waarmee het vreemde stelsel vorig jaar werd gevonden.

Net als bij onze Melkweg wordt Dragonfly 44 omringd door een halo van kleinere bolvormige sterrenhopen. Dat betekent dat het totale gewicht ongeveer gelijk moet zijn aan dat van de Melkweg, maar de opname laat zien dat maar één honderste bestaat uit lichtgevende sterren. Dus zou het stelsel allang uiteengerukt moeten zijn, behalve als het verder geheel uit de geheimzinnige Donkere Materie bestaat. Het is nog volledig onbekend wat dat precies is. Verschillende detectoren op aarde zijn er al jaren naar op zoek, maar nog nooit werd een donker materiedeeltje geregistreerd. Die deeltjes zijn onvoorstelbaar licht en reageren nauwelijks met gewone materie, behalve via hun (minieme) zwaartekracht. Van Dokkum en zijn groep gaan nu op zoek naar donkere materiestelsels die dichterbij staan, zodat ze misschien de ultrazwakke signalen van de geheimzinnige deeltjes kunnen registreren. Voor de duidelijkheid: slechts 5% van ons heelal bestaat uit gewone materie, 27% is Donkere Materie en de rest - 68% - is de nog veel geheimzinniger Donkere Energie. Zonder die deeltjes is het universum echter onverklaarbaar (en mét ze ook).

 

Het Franse Hooggerechtshof heeft op principiële gronden een eind gemaakt aan het boerkini-verbod in een dertigtal Franse gemeenten. Terecht in mijn ogen. Het hof acht het verbod een 'ernstige en illegale aantasting van de fundamentele vrijheiden, te weten de vrijheid van beweging, de vrijheid van geweten en de persoonlijke vrijheid'. Strijdig met de grondwet dus. Het is een afgang voor ondermeer premier Valls, die zich ervoor uitsprak. Hij wil toch vasthouden aan het verbod en negeert daarmee de inrichting van de rechtsstaat. Hij is niet de enige; onder andere de gemeente Nice blijft boetes geven aan vrouwen in boerkini op de stranden. Loco-burgemeester Rudy Salles slaat helemaal door; hij zei gisteravond op BBC dat nonnen in habijt eveneens niet mogen. Ook Nicholas Sarkozy probeert bij de aanstaande verkiezingen opnieuw president te worden door over extreem-rechts te spelen. Hij belooft dat hij de boerkini wettelijk zal verbieden, als hij in 2017 zal worden gekozen door 'het vrije Frankrijk'. Net als Valls overspeelt Sarkozy zijn hand en hij moet dat weten; na de uitspraak van het hof zal hij eerst de grondwet moeten wijzingen voor een dergelijk verbod. Dat gaat hem niet lukken.

Grappig is dat niemand in Israël, toch het land van zionistische apartheid, opkijkt van de boerkini op het strand. Dat konden we vaak genoeg zelf constateren toen we in de badplaats Ashkelon overwinterden.

 

In de koele ochtenduren maken we vandaag weer een wandeling over de wallen en Buiten de Waterpoort. Op de terugweg halen we noten bij de Marokkaanse groenteboer op de Westwagenstraat, en aardbeien en sappige reines claudes bij het stalletje op de hoek van Hoogstraat en Kelenstraat.

's Middags luister ik op mijn kamer naar een Naxos CD, vandaag ontvangen, met drie strijkkwartetten van Ralph Vaughan Williams (1872 - 1958). Ik heb me eigenlijk nooit gerealiseerd dat de componist het grootste deel van zijn leven in de 20e eeuw leefde. Aan zijn muziek is dat niet te horen. Die is melodisch en past erg in de Engelse romantische traditie, net alsof de verschrikkingen van twee wereldoorlogen aan hem voorbij gingen. Maar hij diende als vrijwillig ambulancechauffeur in WO I in Frankrijk en Griekenland. Het permanente gebulder van kanonnen aan het front beschadigde zijn gehoor voor de rest van zijn leven, maar in zijn muziek bleef hij een 19e eeuwer.

Ondertussen komt Tessa bij haar moeder op bezoek (Jeff is met Vajèn naar het strandje aan de Merwede). Nog geen bevalling in zicht, maar het kan iedere dag gebeuren. Buiten is het druk in en op de sluis. Terug naar boven