Logboek 2016/2 Door Nederland

Amsterdam CS. Koffie bij Starbucks. Sir Geldof zit in de tas met een handdoek over zijn kooitje.

Dinsdag 14-06-2016

Het gerucht gaat dat de LIGO detector opnieuw zwaartekrachtgolven heeft waargenomen. Voor de eerste keer gebeurde dat op 14 september vorig jaar; het werd jl. februari bekend gemaakt. Ik schreef er toen hier over. Of het nu gaat om een tweede vondst in hetzelfde waarnemingsmateriaal of om een nieuwe waarneming, is nog niet bekend. Morgen is er een persconferentie.

Stipt om tien uur arriveert Derrick bij de uitgang van de jachtwerf; we komen juist met ons koffertje en ons vogeltje aanlopen. Het regent zachtjes. Hij zet ons af aan bij Amsterdam CS, bij de nieuwe stationshal aan de IJzijde. Er heerst enige verwarring omdat over de omroepinstallatie het bericht klinkt dat de treinen naar Utrecht CS zijn uitgevallen, in elk geval tot 12 uur. Oorzaak: een kapot treinstel dat het spoor belemmert. Gelukkig hebben we een alternatief, al komen we dan weer langs Haarlem: de intercity naar Dordrecht, die om 11.08 uur vertrekken moet. Er is tijd voor koffie bij Starbucks (foto boven). Maar de vertragingen dijen uit en tenslotte vertrekt de trein 17 minuten later. 'We zullen ons best doen de vertraging in te lopen', belooft de machinist over de intercom. Onderweg valt er nogal wat regen, met name tussen Schiedam en Rotterdam. Blij dat we naar huis gaan.

Om 11.47 uur komen we in Dordrecht aan. Het Arriva-boemeltje naar Gorcum (en verder naar Geldermalsen) zal om 11.53 uur vertrekken en staat al klaar. Maar niemand mag erin. Een conductrice zegt dat deze trein uitvalt omdat er een seinstoring is tussen Leerdam en Beesd. We moeten wachten op de volgende trein van 12.08 uur. Die zal niet verder rijden dan Leerdam; voor ons ver genoeg. De reis duurt kort want een oude kennis uit onze ziekenhuistijd komt tegenover ons zitten. Als we het station van Gorcum binnen rijden bereekt als om ons te pesten de zon door. We lopen door de binnenstad en doen onderweg wat boodschappen, verse asperges en witte wijn voor vanavond. De hele middag valt er geen regen meer.

Kwart voor vijf: ik kijk naar buiten, het regent.

Nadat een Amerikaanse lone wolf, trouw aan IS-leider Abu Bakr al-Baghdadi, waarschijnlijk op eigen initiatief 49 mensen doodschoot in Orlando, Florida, vermoordde gisteravond een andere eenling, een 25-jarige Fransman, een politieman en zijn vrouw in Magnanville ten westen van Parijs. De ene daad inspireert de andere. Ook hij had trouw gezworen aan de IS-leider en had een dodenlijst opgesteld, blijkt vandaag. Bovendien plaatste hij een video met zijn slachtoffers erop op zijn Facebook-account (inmiddels gewist). In beide gevallen hadden de daders de aandacht getrokken van de veiligheidsdiensten, maar die konden hun verdenking niet staven met hard bewijs. Het afluisteren van de telefoon van de Fransman leverde niets op. Lone wolves zijn nauwelijks te bestrijden; je kunt per slot niet iedereen met criminele en/of jihadistische antecendenten is opsluiten. Ook het simplisme van Donald Trump - we weigeren moslims de toegang - zal niet werken. Wat werkt wel? Ik weet het niet. Slechts extreme vormen van contrôle vermogen misschien meer, maar daarbij worden de maatschappelijke vrijheden dusdanig veel geweld aangedaan, dat we dat ook niet willen. Terug naar boven