Logboek 2016/2 Door Nederland

Rotterdam Centrum. Links Station Blaak, verder de Markthal en helemaal rechts de Laurenskerk.

Vrijdag 27-05-2016

Het is tamelijk grijs in Rotterdam vanochtend, maar in elk geval droog. We trekken erop uit en al snel is het zo warm dat de jassen uitgaan. Via de Oude Haven, met een scheepswerfje en het bekende Het Witte Gebouw (foto hier) en de bekende scheve kubushuizen lopen we naar de Markthal. Net als de koopgoot zinnebeeld van een steeds meer achterhaald concept voor consumeren. Het schijnt dat de neringdoenden in de Markthal klagen over teruglopende omzetten.

Wij duiken onder het gebouw naar de grote AH-supermarkt. Daar vinden we het kruid Zhug, een zeer pikante mix van specerijen uit Jemen die overal voor gebruikt kan worden. Ik was er al een tijdje naar op zoek maar zelfs in Dordrecht hadden ze hem niet.

Daarna stijgen we met een roltrap naar de hal zelf. Toch overweldigend, zoals het geheel om je heen oprijst (foto hier). Aan de opgaande zijwanden zijn vensters van woningen; de mensen daar kunnen naar wriemelend consumentenvolk uitkijken. Er is een grote oosterse supermarkt; grappig is dat ze enorm veel hebben maar geen zhug. Moet een ander circuit zijn. Nu de zon op de grote ramen schijnt, is het aardig warm binnen. We drinken koffie aan hoge tafels bij een tentje, waar ze prima Turkse muziek draaien. Geen xenofobie hier.

We verlaten de Markthal en lopen door de Hoogstraat naar de fameuze koopgoot. Opvallend weinig leegstaande winkels hier. Bij de Beurs vinden we de Lijnbaan, vroeger het summum van winkelaanbod en kooplust. Ik herinner me nog dat ik er ooit liep aan de hand van mijn ouders. Zo komen bij het Weena met het hoofdkantoor van Unilever. Imposant, al die enorm hoge gebouwen. Voor het kantoor staat het beroemde beeld van Wessel Couzijn, 'Belichaamde Eenheid' uit 1963 (foto hier). Ook dat herinner ik me nog, het stond vroeger voor het oude hoofdkantoor van Unilever, waar mijn vader werkte. Hij liet het mijn broertje en mij toen zien, circa 1963 of 1964, en vertelde dat het de eenheid in verscheidenheid van het concern moest uitdrukken, maar dat de Rotterdammers het 'een in elkaar gereden tram' noemden.

We lopen door naar het nieuwe Centraal Station, zeker ook een indrukwekkend gebouw (foto hier). Ernaast is de brede trap, die deze weken gebouwd is naar het dak van het Groothandelsgebouw voor de manifestatie Rotterdam Viert De Stad. Veel mensen beklimmen hem, maar wij zien ervan af. We hebben trouwens ons boodschappenkarretje bij ons. In de stationshal halen we bij de VVV een stadsplattegrond. Intussen is het al bij tweeën en nog steeds zonnig.

We nemen de tram terug naar de Markthal en nemen een eenvoudige lunch in de zon op een terras. Via de scheve kubuswoningen lopen we terug naar onze haven. We zijn opgetogen over de allure van deze binnenstad en zijn architectuur. Thuis aan boord brengen we de rest van de middag in de zon in de kuip door. Nu - 18.00 uur geweest - is er van de voorspelde regen- en onweersbuien nog niets te merken.

Er is nieuws over de hardvochtige manier waarop het regime van Erdogan de Koerden aanpakt. Een complete oorlog. Beelden laten zien dat oude wijken van de stad Diyarbakir volledig met de grond gelijk zijn gemaakt. Het regime, dat de genocide op de Armeniërs van honderd jaar geleden niet wil erkennen, schept zelf een nieuwe volkenmoord. Vele tienduizenden zijn op de vlucht; een nieuw vluchtelingenporbleem dat wel eens op Europa afgewenteld zou kunnen worden. Terug naar boven