www.sailing-dulce.nl

Logboek 2010/1 (Kreta>Fethiye)

Tomb Bay

Tersane Creek. Met een lijn naar de kant, links Dulce, dan Kiara
Tersane Creek. Met een lijn naar de kant, links Dulce, dan Kiara

Woensdag 30-06-2010

Vanmorgen is er via de Vodafone dongel redelijk mobiel internet. In de loop van de dag kan ik alle achterstallige foto´s, met name die van onze trip van zondag jl. naar Saklikent, Tlos en Karaköy, in het laatste album plaatsen. Ze beginnen hier. Website-lezer Eric meldt in het Gastenboek dat het foto-uploadprobleem waarschijnlijk aan de webhost ligt - die dat inmiddels heeft hersteld. Ook krijg ik toch mijn zoon Rommert aan de lijn en wens hem veel succes bij zijn eindpresentatie. Die is om vier uur, dat is vijf uur Turkse tijd. Daarna gaan de docenten in conclaaf om te bepalen of het goed genoeg was om hem te laten afstuderen. Hij is vol zelfvertrouwen.

 

In de ochtend maken Jaap en ik een fikse wandeling over het noordwestelijk deel van het eiland Tersane. De ruïnes uit Byzantijnse tijd bestaan uit een kleine honderd huisjes, sommige nog met resten van een haard en een schoorsteen. Ze hebben allemaal een nummer op de muur staan, men heeft dus de zaak in kaart gebracht. Het restaurant en de enige boerderij liggen er midden in. De christelijk-orthodoxe kerk wordt gebruikt als bokken- en schapenstal (2 foto´s hier). Het is niet de eerste keer in de geschiedenis dat kerkgebouwen worden benut als stallen. Twee ezels staan er vastgebonden, koppig willen ze van ons niets weten. Naast een bijgebouw staat een jonge man een schaap te slachten voor de eters vanavond in het restaurant (foto hier).

 

Om half twaalf steken we de 2 mijl over naar Tomb Bay, een van de vele andere mooie baaien in deze enorme Baai van Fethiye, ook wel de Solent van Turkije genoemd. We leggen aan het steigertje bij het restaurant in de noordhoek aan (foto hier). Daar verschijnt even later ook de AnégadaTomb Bay is genoemd naar de Lycische graftombes die hier ergen s in de helling in de noordoostkant moeten zijn. "Mostly of the pigeonhole variety", zegt Rod Heikell ervan. Hij heeft meer verstand van zeilen. Als ik er ´s middags naar toe klim, vind ik drie tombes naast elkaar en de doden vliegen er niet in-en-uit. Wel hadden ze een fantastisch uitzicht over de baai (2 foto´s hier). De doden zouden inwoners zijn geweest van de oude Lycische stad Krya, een provinciehoofdstad die hier ergens hoger op de helling gelegen zou hebben. Het staat helemaal links op het kaartje dat ik zondag jl. in het verslag opnam. Een tijdlang klim ik hijgend en zwetend verder maar tenslotte geef ik het op, mede uit angst om te verdwalen.

 

Straks hoor ik of Rommert geslaagd is. Toch spannend maar ik verwacht dat het goed afloopt. Rommert is serieus.  Ik zou graag zien dat hij verder ging studeren voor zijn Master-graad. Maar Rommert wil aan het werk en ondernemen met zijn bedrijfje ThinkBright. Enfin, ik hoop dat hij veel succes zal hebben. Vanavond gaan we , welk een verrassing, eten in het restaurantje. Morgen terug naar Fethiye, zaterdag vliegt Ans voor tien dagen naar Holland. Terug naar boven

 

Lees vanaf hier verder in het Reislogboek 2010/2e helft.