www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Msida Marina, Malta (122)

Zicht op Marsamxett Harbour en Manoel Island vanaf de straat onder de muren van Fort St Elmo (rechts)
Zicht op Marsamxett Harbour en Manoel Island vanaf de straat onder de muren van Fort St Elmo (rechts)

Woensdag 11-02-2009

Gisteravond voltooi ik op onze website ons Logboek vooraf 2006 in het nieuwe format. Daarin is de tekst zelf niet veranderd, maar heb je grotere foto´s en ik heb de links verbeterd. Verder kun je zien dat ik het Logboek vooraf heb gesplitst in 2006 en 2007, waardoor je niet zulke lange downloadtijden hebt. Met de nieuwe versie van Logboek vooraf 2007 schiet ik ook al aardig op. Ans kookt ondertussen een lekker gekruide couscousschotel. De hele avond hebben we ons gerepareerd elektrisch kacheltje aan. Het doet het prima, geen smeltende kroonsteentjes, dus mag het ´s nachts aanblijven.

 

Met de harde wind valt het vannacht wel mee: hij komt niet. Dat gebeurt pas in de loop vandaag. Eerst is het nog Bf 5 en zonnig. We maken een lange kuier over en onderlangs de hoge vestingwallen van Valletta. Het War Museum (over het beleg van Malta in WO II) op Fort St. Elmo is helaas gesloten voor een verbouwing. Je hebt er een mooi uitzicht over Marsamxett Harbour en Manoel Island (foto hierboven) Iedere keer valt ons weer op hoe erg al die historische gebouwen hier verwaarloosd worden. Gebrek aan fondsen, denk ik. De snelle verwering van de zachte kalkzandsteen waaruit alles is opgetrokken is dan waarschijnlijk ook nauwelijks bij te houden. Hier twee foto´s. De tweede toont de verweerde poort tot Fort St. Elmo, het belangrijkste fort op de oostelijke punt van Valletta. Nu zit de politie-academie in het fort. De poort is buiten gebruik, de toegang voor de academie is via een onooglijke zij-ingang. Lekker in de luwte en in het zonnetje drinken we een cappuccino op een terrasje op het St. Lazarus Bastion, vanwaar je een prachtig uitzicht over Grand Harbour hebt (foto hier) Er ligt aan de overkant een grote bulkcarrier voor anker. De zware slagen van de enorme Siege Bell verderop slaan het middaguur. Die is door de Britten op de wal gezet als dank voor de bevolking van Malta voor hun dapper verweer tijdens WO II. Op een plat stuk rots onderaan de steile wallen zijn een hoop illegale woninkjes en badhuisjes gebouwd (foto hier) Ze moeten van de regering al vele jaren weg maar illegaal kan op Malta lang duren als het om eigen inwoners gaat. Per slot zijn het kiezers. Met illegale immigranten hebben ze veel minder consideratie. We dalen af en lopen door de smalle steegjes. Er is niemand te zien maar het wemelt er van de zwerfkatten en het stinkt er navenant. Geen pretje op warme dagen, dunkt ons. We beklimmen een lange trap naar het volgende bastion, dieper Grand Harbour in, en dalen weer af. Dit is het gebied van de Barrièra, waar vroeger de zeeschepen aanmeerden en waar passagiers en bemanningen eerst een tijd in quarantaine werden gehouden totdat iedere twijfel over hun gezondheid was weggenomen. De Hospitaalridders en later de Britten en de Maltezers zelf waren als de dood voor besmettelijke ziekten. Ook hier kun je aan de basis van de oude muren van het quarantainegebouw (de Barrièra) goed de verwering van de kalkzandsteen zien (foto hier) Er liggen twee Italiaanse vissers afgemeerd (foto hier), die komen schuilen voor de storm (die er toch echt aankomt) Ook een kleine zeesleper is bezig met ankeren. Twee manschappen brengen met een bootje twee lange lijnen uit naar de wal (foto hier) Een donkere tunnel voert ons onder de grote steenklomp van Fort Lascaris door naar de douanegebouwen en de kade voor de cruiseschepen. Er ligt er juist één afgemeerd (foto hier) De thuishaven van het schip is Genua. De passagiers drentelen langs de souvenirwinkeltjes en bars op de kade. Hier gaat geld om en dus zijn de oude pakhuizen aan deze kade bijna allemaal wél gerestaureerd. Ondertussen wakkert de wind aardig aan. Ik vraag me af of het cruiseschip vandaag nog zal vertrekken, ondanks de naderende storm. Zulke schepen hebben immers een vast vaarschema.

 

We lopen door het stadsdeel Floriana naar een bushalte. Om twee uur zijn we aan boord. Ik doe nog een tukje in de kuip, Ans doet dat beneden in bed. De lucht betrekt daarna snel, hoge donkere wolkengevaarten komen uit het westen aanrollen. Ik bind de zijflappen van de kuiptent beter aan elkaar, zodat wind en regen er niet zo gemakkelijk onder kunnen slaan. Een uur later jaagt een harde westenwind Bf 6 - 7 striemende regenvlagen over dek en kuiptent. In een vlaag van Bf 8 klappert opeens luid een val. Ik naar boven en trek hem vaster.

 

Op Internet zoek ik de website van Bert & Mieke Mansholt op. Ik zie dat ze gisteren zijn vertrokken van Mindelo op de Kaapverdische Eilanden met hun Torum voor de oversteek naar Barbados. Ze hebben zich niet op laten jagen door de ongeduldige kuddes van de ARC, die al in december en masse de transatlantische oversteek deden (vanaf Gran Canaria), maar rustig gewacht tot de passaat zich stevig nestelde en ondertussen een hoop moois gezien in Marokko en op de Canaries. Bert heeft een Iridium satelliettelefoon. Misschien heeft hij geregeld dat iemand aan het thuisfront dagelijks hun voortgang op de site plaatst. Op PassageWeather kun je in elk geval zien dat ze in elk geval een mooie noordoostpassaat hebben in de komende week, niet erg hard (Bf 3 - 4) maar wel redelijk constant. Daarna lijkt hij wat in te zakken. Ze kunnen aan het eind van de eerste week van april aan de overkant aankomen. We duimen voor ze.

Terug naar boven