www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Msida Marina, Malta (121)

Op de kuiptafel haal ik het elektrisch kacheltje weer eens uit elkaar
Op de kuiptafel haal ik het elektrisch kacheltje weer eens uit elkaar

Dinsdag 10-02-2009

Gisteravond een gezellige zeilesborrel in Deggi´s, een barretje in L´Abate Rigord Street bij de haven. Behalve Nanning & Miranda (Famous Goose) zijn er meest Engelsen onder wie Sandra & Chris van Deep Blue. We ontmoeten Edward & Ina, Nederlandse zeilers van de Vertrekkerslichting 2005 van het maandblad Zeilen. Ze overwinteren in het Turkse Marmaris en zijn per vliegtuig hier op Malta op bezoek bij Engelse vrienden die ze in de achterliggende jaren tijdens hun tochten door de Med hebben gemaakt. Opmerkelijk: in de eerste jaren maakten ze hun grootste zwerftochten, de laatste jaren hoeft het niet meer zo. Ze verblijven graag lang op mooie ankerplaatsen en daar hebben ze genoeg aan. Zou het ons ook zo vergaan? Ik kan het me eigenlijk niet goed voorstellen, zó zit ik nu al wekenlang te popelen om verder te varen naar Griekenland, Istanboel en als het even kan de Zwarte Zee over te steken.

 

Vandaag is het een mooie, zonnige dag. Het is St Pauls Day, een officiële feestdag op Malta, die herinnert aan de apostel Paulus, die op Malta aanspoelde na een schipbreuk tijdens zijn zeereis naar Rome. Althans, dat geloven de Maltezers. Of hij inderdaad op Malta aanspoelde en niet elders, bijvoorbeeld op Sicilië, staat niet vast. Het Bijbelboek De Handelingen der Apostelen geeft er in elk geval geen uitsluitsel over. Niettemin zijn er vandaag verschillende kerkelijke processies, waarin de Maltezers hun passie voor historische verkleedpartijen naar hartenlust kunnen uitleven. We hebben eerlijk niet zoveel zin om weer naar zo´n kerkelijke processie te gaan kijken, dus we blijven "thuis" Vanavond zal er wel een mooi vuurwerk boven Valletta zijn. Gisteravond viel na onze thuiskomst het elektrisch kacheltje uit "Er gaat elke dag wel iets kapot aan boord", zegt Ans. Op de kuiptafel haal ik het maar weer eens uit elkaar (foto hiernaast), op zoek naar een los draadje. Niets te zien, maar ik zie wel een zekeringetje. Misschien is die stuk, denk ik, en ik knip het met moeite en gefrunnik los. Niks aan te zien, natuurlijk. Ik draai het kacheltje nog eens rond en zowaar, onderin zit toch een draadje los! Losgescheurd van het kabelschoentje, waar het klemmetje van afgebroken is. Het is bij de plek waar het kacheltje om een as draait om de warmte in verschillende richtingen te stralen. Vanzelfsprekend een zwakke plek. Had ik dat maar eerder gezien! Enfin, ik vind nog een half verroest kabelschoentje dat met wat kruipolie weer gangbaar te maken is en dat ik op het contact kan schuiven en het lukt me zelfs om met behulp van twee halve kroonsteentjes de zekering er weer in te zetten. En zie: onder de luide bijval van Ans werkt het kacheltje weer! (Ik ben alleen niet zeker of het plastic van de kroonsteentjes niet smelten zal, achteraf gezien had ik het plastic er waarschijnlijk beter vanaf kunnen prutsen) Lord Byron heeft het ondertussen ook erg naar zijn zin. Zijn kooi staat onder de buiskap en his lordship zit allergenoeglijkst te twieteren en te pruttelen op zijn stokje. Af en toe zingt hij van pure blijdschap zijn fraaie riedel, die hij beëindigt met een opgetogen Ie-Jo! Ie-Jo! Ie-Jooo! Ter beloning van zijn optreden steek ik een schijfje appel tussen de spijltjes, waar hij verlekkerd van gaat smikkelen (foto hier)

 

De Times of Malta meldt de ontsnapping vanmorgen van vijftien migranten uit het opvangkamp Safi op het vroegere oorlogsvliegveld Hal Far. Ze maakten deel uit van de groep van 262 die op 31 januari hier aankwam. Een wanhoopspoging. Het waren allemaal Noordafrikanen (vooral uit Marokko, Tunesië en Egypte) en ze wisten dat ze al over een paar dagen gerepatrieerd zouden worden. Maar waar moet je je verstoppen op dit dichtbevolkte eiland? Elf zijn in de loop van vandaag al weer gepakt. Binnenkort starten de Italianen intensieve patrouilles met zes schepen in de Libische kustwateren, samen met de Libiërs zelf. In de hoofdstad Tripoli hebben de Italianen een commandocentrum geïnstalleerd met geavanceerde satelliet- en radarwaarnemingsapparatuur. Ze monitoren het zeegebied tussen Libië en Sicilië en concentreren zich op de havensteden Zuwarah, Zaniyah en Miswatah. Ze betalen daarvoor miljoenen euro´s aan Libië. Het is wel een beetje pikant natuurlijk, want Libië was vroeger - dacht ik - een nogal hardvochtig bestuurde  Italiaanse kolonie. Enfin, Malta ziet met warme belangstelling toe.

 

Tegen zes uur horen we knallen boven de wallen van Valletta. Inderdaad vuurwerk. Juist als ik er een foto van wil maken, stopt het alweer. Een mooie zonsondergang maakt het goed. Het rose-oranje licht valt zacht over de muren en kerken van de stad (foto hier) Vannacht wordt er opnieuw een stormachtige wind uit het noordwesten verwacht met onweer, regen- en hagelbuien. Rotweer dat maar liefst drie dagen lijkt aan te houden. Pas in het weekend kom er beter weer. De Maltezers klagen steen en been over het weer deze winter en noemen het ongewoon. Ik weet het niet. Ik herinner me wel eens gelezen te hebben dat het  herhalend patroon van enkele mooie dagen, gevolgd door dagen van harde wind en regen, typisch is voor het westelijk bekken van de Middellandse Zee in de winter. Malta ligt aan de rand daarvan. Terug naar boven