www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/3 Zomer in Noord-Nederland

Leeuwarden (6)

De motorfiets tot kunst verheven. Eric ten Hove, Mahjouba Prototype 1, 2016. Gezien in het Fries Museum
De motorfiets tot kunst verheven. Eric ten Hove, Mahjouba Prototype 1, 2016. Gezien in het Fries Museum

Woensdag 10-07-2019

Voor vandaag is regen voorspeld en het is aan de koude kant. Anna had een slechte nacht, dus ik loop na het ontbijt op mijn eentje de stad in voor een bezoek aan het Fries Museum op het plein dat het Zaailand heet. Het is er zeer rustig. Het museum heeft verschillende exposities, onder andere van werken uit het depot. Het is zeer ruim van opzet, voor mijn gevoel te ruim. Men had met gemak meer werk kwijt gekund.

     De mooiste expositie is voor mij die van de Belgische kunstenaar Eric van Hove. Toen hij in 2012 neerstreek in het Marokkaanse Marrakech, verzamelde hij een groep ambachtslieden om zich heen, om met zijn allen werk te maken met lokaal verzamelde materialen en technieken. Zo reconstrueerden ze een Mercedes 6.2L V12, die inderdaad op de expositie te zien is. Je kunt er gewoon in gaan zitten. Dat project was gebaseerd op een Marokkaanse superauto, de Laraki Fulgara. De aparte onderdelen ervan lijken op fantastische sculpturen, bezet met glinsterende juwelen en goud, met een haast magische uitstraling. Zie hier een foto van zo'n prachtige structuur.

     Dat geldt ook voor de beide brommers die je hierboven ziet. Ze zijn opgebouwd met verkoperd staal, rood en geel koper, kamelen- en koeienbotten, cederhout, hars, tin, gerecycled messing en aluminium, geitenhuid, Chinese elektronica, een accu en magneten. Het project heet Mahjouba I en is gebaseerd op een Chinese brommer, de BeSwag, die in 2012 in Marokko werd geïmporteerd. Die was op zijn beurt een kopie van de Docker C90, ook een Chinese brommer, die zelf weer een kopie was van een redelijk succesvolle Japanse brommer uit de jaren 70: de Yamaha Town Mate T50. Dit is allemaal volkomen nieuwe informatie voor me; ik weet helemaal niks van brommers. Het is echter fantastisch om te zien wat voor schitterende bromfietsen Van Hove en zijn ambachtslieden van al dat lokale materiaal maakten! Dit is het volledig tegenovergestelde van massaproductie. Iedere brommer is een one-off. Niet produceren voor de eenvormigheid en de saaiheid van de markt, maar voor het wonder van uniciteit. Mooi! Nogmaals: zie foto boven.

     Als ik het gebouw verlaat regent het. Ik heb mijn paraplu meegenomen. Bij de AH haal ik wat dingen voor het eten vanavond. De Prinsentuin ligt er somber en verlaten bij.

 

In de middag is Anna wat opgeknapt. We zetten het elektrisch kacheltje aan, zo koud is het. Onderwijl valt er almaar regen, maar niet hard. Met groeiende moeite lees ik Clive Hamilton uit, 'De Provocerende Aarde' ((Klement, 2017). Steeds meer gaat het me tegenstaan dat hij werkelijk alles op zo'n ongelooflijk ingewikkelde manier formuleert. Het lijkt op een schip dat er maar niet in slaagt de haven binnen te varen en voor de invaart op en neer blijft kruisen. Of zou het aan de vertaling liggen? Morgen schijnen we nog een regendag te krijgen. Terug naar boven