www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/2 Voorjaar in Gorinchem

Rotterdam (2)

'Medusa's First Move: the Council' (2005), styrofoam en purschuim, Kunsthal Rotterdam

Vrijdag 17-05-2019

Gisteren maakten we aan het begin van de avond een wandeling in de omgeving. Het blijkt dat de Veerhaven vlakbij het Museumkwartier ligt, het gebied naast het Erasmus Universitair Medisch Centrum, waar meerdere musea en een beeldentuin zijn. De Veerhaven zelf lijkt met zijn taltijke oude zeilschepen zelf ook wel een museumhaven (foto hier).

     Vannacht was het niet meer zo koud als de vorige nachten. Er viel wat lichte regen. Ik lees vanmorgen over autoracen op het Eind. Wat krijgen we nu? Je kunt je kont niet keren, dacht ik, of er gebeurt wat in Gorcum. In AD Rivierenland maakt Gorcums gemeenteraadslid Van Maaren (ex-Stadsbelang) er gewag van: 'Automobilisten kunnen vol gas vanaf de Peterbrug richting het Eind, terwijl voetgangers daar regelmatig midden op straat lopen. Dit leidt tot gevaarlijke situaties.' Ik heb destijds - bij de behandeling van het herinrichtingsplan in de raad - er al mijn vrees voor uitgesproken. Van Maaren pleit voor borden en snelheidsremmende maatregelen. Eerlijk gezegd vond ik het nog wel meevallen, maar misschien moesten automobilisten even wennen en zijn ze inmiddels weer harder gaan rijden.

 

We lopen naar de Kunsthal, waar we twee erg leuke exposities bezoeken. De eerste is Trouble in Paradise, waarin een interessante selectie hedendaagse kunbstwerken wordt getoond uit de privécollectie van een rijke Nederlandse kunstverzamelaar Rattan Chadha (Delhi, 1949), de oprichter van het modebedrijf Mexx. Opmerkelijk, omdat veel van de kunstwerken een sterk maatschappijkritisch karakter hebben en de overspannen idiotie van de markten en kapitalisme aan de kaak stellen. Het werk op de foto hierboven is geïnspireerd op het bekende schilderij van de Fransman Géricault 'Het Vlot van de Medusa' uit 1819. Alleen de schipbreukelingen zien er nogal anders uit. Het werk is van Folkert de Jong (1972) en draagt de titel 'Medusa's First Move: the Council'. Inderdaad denk je eerst dat op het wrakke vlot van planken en olievaten een poltiek overleg van wereldleiders gaande is, maar er zitten ook Napoleontische militairen en een oude vrouw aan tafel. De sfeer is naargeestig. De figuren en alles eromheen zitten onder een vieze bruingele substantie, die aan afgewerkte olie of bedorven voedsel doet denken. Er liggen overal wapens en schedels op de grond.

     Ook andere werken treffen je door somberheid over mens en maatschappij. Zo is er bijvoorbeeld een groep mannequins met honderden in hun huid geschroefde schroeven, 'Clouse-Mannequins (Colonne)' van de Zwitser Thomas Hirschhorn (1957) uit 2006 (foto hier). Een pijnlijk gezicht. En niet te vergeten de installatie van Candice Breitz 'Queen (A portrait of Madonna)' uit 2005, met rijen beelden van gezichten, ieder op een eigen beeldschermpje, die pogen iets te zingen - maar waarom? Merkwaardig toch, hoe een ondernemer zichzelf lijkt te willen kwellen met schuldbewuste kunst.

 

De tweede expositie is ontzetten leuk en vrolijk, hoewel er ook veel eschatologisch materiaal aan bod komt. Het is 'Science Fiction. A journey into the unknown' en betreft precies wat het zegt: SF. Daarin vind je niet alleen de gevechtshelm van Darth Vader en het ruimtekostuum van Spock, maar ook boeken van Jules Verne en films als Jurassic Park. Anna fotografeert me als captain on the bridge op mijn eigen ruimtemissie (foto hier). In de museumwinkel koop ik een futuristische lamp met een vernuftig magnetisch mechanisme om hem aan te zetten. Voor op mijn werkkamer. Op onze reizen vinden we graag dingen om mee naar huis te nemen. Buiten het gebouw staan mooie beelden in het Museumpark, zoals 'AUB' van Henk Visch, de reuzenbenen van een vrouw. Anna legt me met haar camera vast in een ietwat compromitterende pose (foto hier).

 

Uren later lopen we terug naar de boot. Het is een overwegend bewolkte dag. Aan boord lukt het toch om de digitale kanalen van Digitenne op de televisie te krijgen. De insteekkaart met chip zat niet diep genoeg in het slot geduwd. Aan het eind van de dag verschijnt toch nog de zon. Waarschijnlijk varen we morgen naar Scheveningen, waar we enige dagen willen blijven. Terug naar boven