www.sailing-dulce.nl

Logboek 2019/1 Winter in Gorinchem

Gorinchem (194)

(Afbeelding: Quanta Magazine)
(Afbeelding: Quanta Magazine)

Dinsdag 26-02-2019

De invloed van wolken op het klimaat is zeer complex. Daarom hebben klimaatmodellen er grote moeite mee. Je kijkt dus met enige scepsis op als deze week BREAKING NEWS op de sociale media verschijnt met alarmerende berichten dat een nieuwe klimaatsimulatie laat zien dat voortgaande opwarming op den duur de stratocumulus wolken in de atmosfeer doet verdwijnen, en dat het een extra opwarming zal veroorzaken van liefst 8 graden. Dat zou rampzalig zijn en een opwarming zijn als 56 miljoen jaar geleden in het Paleocene-Eocene Thermal Maximum (PETM), waarvan je rustig kunt zeggen dat het de hel op aarde was, de polen tropische oerwouden hadden en er vele diersoorten uitstierven.

     Het verhaal is afkomstig van een artikel deze week in Nature Geoscience: 'Possible climate transitions from breakup of stratocumulus decks under greenhouse warming' van een groep aan het California Institute of Technology in Pasadena. Het artikel zit achter een betaalmuur, maar er staat een goed stuk over in Quanta Magazine van redacteur Natalie Wolchover onder de wat meer opwindende titel 'A World Without Clouds'. Zij presenteert ook een schematisch plaatje over hoe het mechanisme achter het model is (zie hierboven). Er staat wel bij dat het nog honderd jaar zal duren en alleen bij een bussiness-as-usual scenario. Dus als de wereld ongeremd doorgaat met het verstoken van fossiele brandstoffen. Ik vind 100 jaar erg kort. Alarmisme?

     De aarde is doorgaans voor tweederde bedekt met wolken. Denk aan de spectaculaire planeetfoto's vanuit de ruimte. Nieuwere klimaatmodellen tonen een tendens dat bij verdere opwarming wolken schaarser worden. Minder wit wolkenoppervlak geeft minder albedo en dus minder terugkaatsing van instraling van de zon, dus is het een positieve terugkoppeling waardoor de opwarming uit de hand spiraalt. Dat lijkt nog een tamelijk simpel verhaal en het nu gebruikte model is dan ook veel ingewikkelder (zie nogmaals het plaatje hierboven). Als je het precies wilt weten, moet je het Quanta-artikel lezen.

     Stratocumulus is een veelvoorkomend wolkentype dat veel zonnewarmte terugkaatst. Een hoog albedo dus. De nieuwe simulatie onthult een omslagpunt (tipping point) bij een CO2-niveau van 1200 ppm waarbij de wolken snel in stukken breken en verdwijnen. Dat veroorzaakt die snelle extra stijging van de wereldtemperatuur van 8 graden Celsius. Het voor-industriële niveau (voor 1850) lag op 280 ppm en het huidige niveau is vlak boven 410 ppm. Dat staat gelijk aan 130/170 ofwel een toename in CO2 van ongeveer 0,8 ppm/jaar sinds 1850 (over de hele periode). Bij ongewijzigde uitstoot bereiken we dat tipping point in honderd jaar, schrijft Wolchover in het stuk in Quanta Magazine. Dat snap ik niet: sinds 1850 is de toename in CO2 dus 130 ppm. Dat is niet genoeg om in honderd jaar 1200 ppm te bereiken. Daarvoor zou de CO2-concentratie jaarlijks met 12 ppm moeten stijgen. Natuurlijk stijgt het niveau de laatste decennia weliswaar sneller dan vóór 1950, circa 1 - 2 ppm/jaar, maar een nieuw PETM lijkt me nog eeuwen weg, zeker als we de uitstoot drastisch terugbrengen. Overigens gáát de opwarming sowieso nog eeuwen door, ook als we de uitstoot snel reduceren. Dat komt door iets anders, namelijk de traagheid van het klimaatsysteem, dus dat tipping-point komt weél dichterbij en we kunnen ons verre nageslacht die hete hel besparen door nu te stoppen met fossiele brandstoffen.

     Alarmisme dus? Nee, eerder een onbedoelde blunder, lijkt me. Natalie Wolchover is niet de eerste de beste. Ze is geen klimaatwetenschapper, maar wel fysicus. Of mis ik iets? Ik kom die honderd jaar overigens niet in het artikel in Nature Geoscience tegen, dus het is inderdaad mogelijk dat Wolchover zelf de vergissing beging. Denk overigens niet dat er dus niets aan de hand is! Een CO2-niveau boven de 500 ppm in 2100 CE staat gelijk aan een opwarming 3 - 4 graden, ruim boven de 2 graden van de Parijse klimaatakkoorden. Ik blijf het volgen.

 

Orkanen in februari zijn zeldzaam, maar van de week stortte zich toch een forse typhoon op VS-eiland Guam in de Stille Oceaan. De typhoon genaamd Wutip trekt nu verder noordwestwaarts en kan uitgroeien tot een categorie-5 orkaan.

 

Weer een te warme, wolkenloze dag. Het wordt zelfs 18 graden. Na gisteren sneuvelt er in De Bilt opnieuw een warmrerecord; het is er vandaag 18,4 graden. Anna heeft haar oppasdag maar de meisjes hebben crocusvakantie; ze hoeven niet naar school. Anna neemt ze mee naar hier en met zijn vieren gaan we lekker in de zon wandelen langs de rivier op Buiten de Waterpoort. Ze spelen op de speeltoestellen en lopen langs het Merwedestrandje, plaatsen die in hun wereld 'de zandjes' heten. Er staat zelfs een heester in bloei. Hier een viertal zonnige foto's. Terug naar boven