www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Galaxidhi

Aan de kade in Galaxidhi
Aan de kade in Galaxidhi

Donderdag 11-06-2009

Om 10 uur verlaten we het mooie Trizónia. Kerkyra Radio voorspelt op de Navtex westenwind Bf 4 tot 6. Mooi zo. Als we tussen de eilandjes uitschuiven hebben we ruime wind, NW 4. We draaien de genua helemaal uit en de boot begint te lopen: 4,5 tot 5,5 knopen. Aan de overkant, in de Peloponnesos, zien we een hoge bergtop, nog met sneeuwvelden erop. We zeilen gelijk op met de Kiara. Even later komt de beloofde 6 Bf, we lopen heerlijk vlot met 6,5 tot soms 7 knopen. Zo ronden we de kaap Psaromíta. Vanaf de Kiara maken ze er een foto van (zie hier) Maar precies om 12 uur valt de wind ineens weg, draait en staat licht uit het oosten. Op het ijzeren zeil verder dus. We ronden kaap Andromákhi en varen de Krissaios Kólpos binnen. Hier ligt op de westoever een aardig stadje, Galadixhi, dat naar de mening van Ben Brunet de Rochebrune in zijn "Vaarwijzer Griekenland" (Hollandia, 2006) "het mooiste haventje is op de verbinding tussen de Ionische en de Egeïsche Zee" We varen voorzichtig tussen wat eilandjes en riffen door en zien inderdaad een pittoresk haventje met de noodzakelijke terrasjes en taverna´s. De kade is vernieuwd en het is er nu diep genoeg om achteruit tegen de kade te gaan met het anker vooruit, zonder je roer te beschadigen aan rotsblokken. Tot onze vreugde zijn er zelfs water en walstroom op de kade, ieder voor 5 euro per dag.

 

Als we goed liggen is het fors heet: ruim 35° C. We spannen het zonnezeil over de giek (zie foto hierboven) dat we in Malta lieten maken. Als het zit, beginnen er valwinden dwars op de boten te waaien. We worden tegen onze buurman gedrukt, een Oostenrijkse catamaran. Die wordt er ongerust van, dus we trekken de ankerketting wat strakker en hangen wat extra stootwillen. Maar de Oostenrijker blijkt een zeurpiet. Hij vindt dat ik een extra anker over stuurboord moet zetten. Dat lijkt me zwaar overdreven, ik span met hulp van Jaap een extra lijn van de boeg op de kade, om de boten verder van elkaar af te trekken en - omdat de Oostenrijker blijft zeuren - een directe kruislijn achter om de kont verder van hem af te trekken. Als de man nóg steeds zeurt zeg ik hem dat hij zijn eigen boot ook maar een eind van ons af moet verleggen, hetgeen hij doet, maar ach, hij heeft zo´n een klein anker zegt hij en volgens hem houdt dat het niet als een vlaag ons af en toe even tegen hem aanwaait. Ik ben het zat en adviseer hem om een groter anker te kopen. Ondertussen zien we niet dat door alle manoeuvres de walstroom stekker strak is gaan staan en het complete walstopcontact los heeft getrokken, los is geraakt en in het water is gevallen met kortsluiting als gevolg. Gvd! Enfin, een en ander is na een kwartiertje drogen en frutselen weer in elkaar geimproviseerd. Dan wil de Oostenrijkse zeurkous opnieuw dat ik een extra anker zet, maar ik negeer hem volledig. De havenmeester komt vertellen dat we naar de Port Police moeten. Die zit een kotje verderop en daar moeten we ons Traffic Document laten stempelen voor € 20,77. Het schijnt dat ze één keer in de week langskomen en dat is vandaag. Het zij zo. Ans laat de wasmachine draaien. Voorin de haven ligt een soort theaterschip. Vanavond geven ze een voorstelling. We zijn benieuwd. Morgen willen we met Jaap & Diana in een huurauto naar Delphi. Terug naar boven