www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Vónitsa, Golf van Amvrakia

Dulce afgemeerd in het stille haventje van Vónitsa aan de zuidkant van de binnenzee van Amvrakia
Dulce afgemeerd in het stille haventje van Vónitsa aan de zuidkant van de binnenzee van Amvrakia

Zondag 24-05-2009

Vanochtend nemen we weer afscheid van Kiara en Pegasus (laatstgenoemde heeft gedonder met een kokende accu, gelukkig weet Fred wat hij doen moet) en vertrekken na het ontbijt. We slaan bakboord af naar de Golf van Amvrakia, de binnenzee die we een paar dagen lang willen verkennen. Het is een plek die me altijd al intrigeerde als ik in de jaren van voorbereiding op de kaarten keek. Hoe zou het er daar uitzien? Nu gaan we dat vaststellen. Na het uitvaren van het Preveza kanaal moet je letten op een groene boei, voorbij het kaapje Ak Akri. Er zijn meer ondiepten in deze binnenzee, maar alles is redelijk goed beboeid. We passeren aan de noordkant een baaitje waar drie scheefgezakte en verroeste vissersboten liggen. Ernaast hangt een driemaster nog schever. Een scheepskerkhof. Ankeren is er niet toegestaan, geeft een bord op de wal aan. Ervoor en erna liggen diverse fishfarms. Het lijkt of de lokale vissers tijdig hun bakens verzet hebben, om het zo te zeggen. Dan passeren we het noordelijke kaapje Ak Laskára, met dicht struikgewas en enkele cypressen en pijnbomen. Daarna ontvouwd de binnenzee zich voor ons, een mooi moment. Hoeveel eeuwen lang is hier gevaren en werd dit grootse gevoel hier beleefd? In het noordoosten zien we hoge bergen met sneeuw op de toppen. Is dat nog Albanië? Er liggen twee eilandjes voor ons, aan bakboord Gaídharos en aan stuurboord Kéfalos. Dat laatste betekent "hoofd", herinner ik me van de de Nederlandse les op de HBS. De dichter P.C. Hooft noemde zich in een gedicht of een toneelstuk Cephalo, meen ik. Tussen dit eilandje en de zuidkust kun je doorvaren als je op de dieptes let. Het gaat prima. De binnenzee strekt zich nu uit als een blinkende, roerloze spiegel. Het water is olijfgroen. Volgens de pilot zou hier veel vis moeten zitten en dus ook veel roofvis, waardonder dolfijnen. Maar daar merken we niets van. Verder naar het oosten lijken kleine, donkergroene eilandjes nét iets boven de waterspiegel te zweven (foto hier) Die eilandjes liggen aan de moerassige noordoever, ze heten o.m. Voúvalo en Koronisia en je schijnt er paradijselijk te kunnen ankeren. Dat zijn we ook van plan maar nu willen we naar het dorpje Vónitsa op de zuidoever. Daar meren we af op het anker met de kont tegen de bijna verlaten kade, na ons ervan overtuigd te hebben dat het er diep genoeg is en we niet ons roer beschadigen op rotsen. Het is hier stil en mooi. Boven ons ligt op een steile heuvel een oud Venetiaans fort. Hierboven een foto, hier nog een andere) In de middag steekt de wind op, knap hard en zoals gebruikelijk uit het noordwesten. Omdat we vrijwel aan het eind van de kade liggen, span ik nog een lijn van de boeg naar de laatste bolder op de wal om de boot recht achter het anker te houden. Dat houdt trouwens best.

 

Al vele dagen kijk ik wat zorgelijk naar het display van onze Mastervolt Accubewaker. De ladingsgraad van de accuset zakt alleen maar. het is nu 68% ondanks het varen op de motor en het bijladen van de zonnepanelen en - zoals vanmiddag met de harde wind - de windgenerator. Eigenlijk is dat ladingspercentage een geconstrueerd getal. Je geeft zelf aan wanner je accu´s 100% geladen zijn en vanaf dat moment houdt hij de zaak bij door optellen (bij laden) en aftrekken (bij stroomgebruik) Het percentage is dus een becijferde uitkomst. Het is me echter opgevallen dat hij het opladen van de zonnepanelen niet weergeeft, wél dat van de dynamo van de motor, de generator en de windgenerator. De zonnepanelen laden echter wel degelijk! Dat zie ik op de wijzerplaat op het dashboard: overdag meestal tussen de 4 en 8 Ampère per uur. In totaal laden de panelen naar schatting zo´n 40 tot 60 Ah per dag bij. Ik denk dat we dat niet eens verbruiken. Maar als het bijladen van de zonnepanelen niet in de becijferde ladingsgraad van de Mastervolt accubewaker is meegetelt, dan geeft hij dus een steeds lager ladingspercentage aan! In feite zijn de accu´s geheel vol, denk ik. Dat klopt met het rechtse verklikkerlampje van de regulator van de zonnepanelen; dat geeft met een groen lichtje aan dat de accu´s vol zijn. Of zou Johan Huy in Malta de zaak niet goed hebben aangesloten? Ik heb de vraag per e-mail voorgelegd aan Fons, benieuwd wat hij ervan denkt.

 

Terwijl ik foto´s aan het uploaden was, blijken lezers Elly & Jack van Aarle, de crew van SY Gulliver, toevallig het bovenstaande gelezen te hebben. In het Gastenboek suggereren ze om de spanning in het 12V-systeem te meten. Dat kan ik zo zien, zowel op een wijzerplaatje op het dashboard als op de Mastervolt accubewaker: resp. > 12,5V en 12,93V. (De wijzerplaat is natuurlijk niet zo precies) Daar lijkt me dus niks mee.  Terug naar boven