www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Gaios, Paxos (2)

Dulce aan de kade bij het centrale pleintje van Gaios, Paxos
Dulce aan de kade bij het centrale pleintje van Gaios, Paxos

Donderdag 21-05-2009, Hemelvaartsdag

Gisteravond eten we op het centrale pleintje van Gaios, met zicht op de boot. Dat is prettig, want een uur lang is er fiks wind en zo kunnen we de zaak in de gaten houden. Dan is het opeens over. Volgens de pilot "Ionian" (6th edition, Imray) van Rod Heikell heeft iedere taverna in Gaios zijn eigen kat, die langs de tafeltjes komt met de bedoeling om mee te eten. Dat klopt, een grijs cypers (cypers = van Cyprus?) katje komt schooien bij de degene, waarvan ze verwacht dat ze bezwijken zal. Inderdaad, Ans. Later neem ik voor 1 euro een metaxa op het terrasje vlak tegenover ons schip. De familie die het zaakje drijft, moeder, vader en zwakzinnige zoon, zit de hele dag lang onder de luifel alles aan te zien. Dat is hun leven. Aan boord zitten we in de lauwe warmte na te genieten. De solozeiler naast ons komt uit Slovenië. Om te laten zien dat zijn land tegenwoordig ook meetelt en dat er beschaafde mensen leven, tilt hij een 5-literpak Vin de Pays d´Oc op en roept tegen de Fransen van de Dehler 39 naast hem "I drink good French wine!" "Aha! Good!", roepen de Fransen terug. Ik had ook niet verwacht dat ze meteen de Marseillaise zouden zingen.

 

De nacht verloopt rustig. Vanochtend doe ik boodschappen in de kleine supermarkt achter het centrale pleintje, op nog geen 80 meter. De meeste schepen vertrekken in de loop van de ochtend, maar wij vinden het hier wel leuk en hebben per slot geen enkele haast. "Gaios is chaos in the summer", zegt Rod Heikell snedig, maar nu in het voorseizoen is het lekker rustig. "There is nothing here you must go to see for your education", zegt hij ook nog. Mooi zo, daar hebben we ook helemaal geen zin in. Zo verstrijkt de ochtend, terwijl we lekker in de kuip zitten en kijken naar de mensen die langslopen. Lord Byron hangt in zijn kooi aan het achterstag en als His Lordship in fraai tierelierende zang uitbarst kijken ze verbaasd en zoekend omhoog, naar het want en het topje van de mast en vervolgens naar de daken van de huisjes tegenover ons. Niets te zien. Niemand verwacht een zingende kanarie op een schip. Je begrijpt: het is hier op Paxos best uit te houden. Bovendien pak ik vandaag een gratis draadloos WiFi-netwerk: paxoi-wifi-free. Dus de foto´s van gisteren kan ik ook uploadenTerug naar boven