www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Kérkira (Korfu Stad) (4)

Onder de arcaden van een koffiehuis studeer ik in de Griekse spraakkunst
Onder de arcaden van een koffiehuis studeer ik in de Griekse spraakkunst

Zondag 17-05-2009

Zwager Cees zendt uit Holland per e-mail een oproeping van de Rechtbank in Almelo, gezonden aan ons briefadres in Gorinchem, "in verband met een vordering tot gerechtelijk vooronderzoek in de zaak tegen (volgt de naam van de omstreden ex-neuroloog JS van het Medisch Spectrum Twente) om op 2 juni 2009 te 11.00 uur voor mij te verschijnen in het kabinet van de rechter-commissaris" "om dan, op verzoek van de verdachte, te worden gehoord als getuige" Onderaan staat in vetgedrukte letters "Getuigen zijn verplicht te verschijnen en bij niet verschijnen strafbaar. Bovendien kan hun voorgeleiding worden gelast" Het klinkt dreigend. Merkwaardig, iets dergelijks heb ik nooit eerder meegemaakt. Zouden ze op de rechtbank in Almelo nou werkelijk helemaal niet weten dat ik in het buitenland ben en denken dat het voor mij zomaar mogelijk is om op ieder door hen gewenst tijdstip te komen opdraven? Ik geloof er niks van. Ze weten het best, het stond immers uitgebreid in de Twentse media. Snappen ze niet dat het veel redelijker is om gewoon contact op te nemen, per telefoon of e-mail (onze contactgegevens staan nota bene op onze website) om een en ander in overleg te regelen? Natuurlijk ben ik bereid te getuigen. In dit opzicht handelde de Onderzoekscommissie MST heel wat redelijker. En effectiever. Enfin, ik stel een reactie op dat ik niet in staat ben te verschijnen en verzoek om nader overleg over een tijdstip dat beter schikt, als we over een paar maanden toch weer in Holland zijn voor familiebezoek. De reactie mail ik in Word naar zwager Cees met het verzoek hem te printen en op de post te doen.

 

Vannacht waait het nogal uit het noordoosten, er staat een ongemakkelijk deining de haven in. Vanmorgen vertrekken Anne Marie & Arjen met de Zeebeer naar het eiland Paxos, zuidelijk van Korfu (foto hier) Over een aantal dagen zullen we hen volgen, maar vooreerst hebben nog geen zin dit idyllische haventje alweer te verlaten. We lopen de stad in. Het is opnieuw ontzettend druk, maar als je wat doorloopt ben je de toeristen gauw kwijt. Die concentreren zich voornamelijk in de buurt van het Spianada, de esplanade waar cricketwedstrijden worden gespeeld en waar aan de rand allemaal drukbezette terrassen zijn met straatkunstenmakers, schooiende zigeunerfamilies en ballonnenverkopers. Ans ontdekt een zaakje met leuke jurkjes en is voor een tijdje incommunicado. Ik heb er altijd plezier in haar zo bezig te zien (foto hier) Ze verschijnt na een tijdje met een aardig, licht blauwgrijs zomerjurkje dat nog wel een keer op de foto komt. In een boekhandeltje koop ik het laatste nummer van de New Scientist (9 may 2009) met een hoofdartikel over "The Mysterious Monopole. Predicted by theory. Hunted for decades. Found at last" Ik ben zeer benieuwd. En ik koop een Grieks-Nederlandse spraakkunst (uitspraak, beknopte grammatika en boodschappenlijst), Diagoras Editions, 1996. Ik bestudeer het bij de koffie in een koffiehuis onder een arcade (foto hierboven) Heerlijk, dat scharrelen door een leuk stadje! Het is halfbewolkt en toch ruim 28° C. Plotseling stuiten we temidden van alle schilderachtige straatjes en pleintjes op een synagoge (foto hier) De deur staat open en daar treffen we Rubina, een kettingrokende matrone die ons enthousiast binnen nodigt. Zeker als ik vertel dat we op onze reis ook Israël willen aandoen. Ze leidt ons rond in de sjoel die er netjes uitziet en ik mag een foto maken (foto hier) De joodse gemeenschap in Korfu Stad telde voor WO II ruim 2000 mensen, de meesten werden afgevoerd naar de vernietigingskampen. Er kwamen er maar 150 levend terug. Nu telt de gemeenschap nog maar 60 mensen, bijna allemaal ouderen. Wie was de idiote katholieke priester ook weer, die onlangs de holocaust ontkende?

 

Later genieten we van een late lunch op straat: ansjovisjes, olijven, artisjokken en een kalfsvleesschotel, met retsina (foto hier) Opeens zegt Ans: ik zie Diana! En verdraaid, verderop lopen ze inderdaad, de crews van Kiara en Pegasus. Ze waren hier vandaag aangekomen na een onrustige nacht voor anker in de baai van Gouvia. Het weerzien is warm en ze schuiven gezellig bij (foto hier) en we hebben heel wat bij te praten. Mermaid is een andere kant opgegaan, mogelijk ook naar Albanië. Terug naar boven