www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Msida Marina, Malta (158)

De nieuwe zonbescherming voor de ramen van de kajuit. Ans pakt een nieuwe vaderlandse vlag. Die hijsen we zometeen.
De nieuwe zonbescherming voor de ramen van de kajuit. Ans pakt een nieuwe vaderlandse vlag. Die hijsen we zometeen.

Vrijdag 17-04-2009

We slapen als een roos in ons eigen bed. Maar geen gat in de dag Om negen uur staat Paul, onze groenteboer, op de steiger te roepen. Het is een heerlijke, zonnige klusdag. Er liggen een aantal nieuwkomers aan de steiger en vele zeilers zijn aan het klussen. Het is zo levendig dat opeens alle voorgaande maanden ontzettend saai lijken te zijn geweest. Veel zeilers zijn terug van een overwintering in eigen land en zijn nu druk bezig hun scheepjes klaar te maken. Allereerst spuiten en schrobben we het rode en grijze zand van de kuiptent en het dek. Ook veeg ik met een natte doek het stof van de zonnepanelen. Ik loop over de steiger naar White Sails. Bernadette, de Duitse partner van de Australiër George, groet me en zegt dat ik ben afgevallen. Dat hoor ik graag. Hoffelijk antwoord ik dat zij ook is afgevallen (dat hoort zij graag) Met Johan Huy neem ik de resterende werkzaamheden door, die hij a.s. maandag komt doen. Ze bestaan uit wat kleine reparaties van het teakdek, het plaatsen van een startonderbreker, het vervangen van de impeller van de dieselmotor (zodanig dat ik het voortaan zelf kan), het monteren van een beugel voor een kettingslot op het nieuwe bijbootje en de plaatsing van de nieuwe omnidirectionele WiFi-antenne. Bij InsideOut haal ik de zonnehoezen voor de dekluiken en -luikjes en het zonnedoek voor de kajuitramen op. Dat laatste zie je hiernaast op de foto. Ze beschermen en verlengen de levensduur van het plexiglas, dat anders onder invloed van de ultraviolette component van het zonlicht na een aantal jaren in de Middellandse Zee ondoorzichtig wordt. En je kunt van binnen gewoon door deze suncovers heen naar buiten kijken. Om half twaalf komen Jaap & Diana op de koffie. Ze brengen Lord Byron mee. We hangen hem in zijn kooi op in de schaduw onder een van de nieuwe zonnepanelen. Hij is even wat beduusd maar na een minuut of vijf zingt hij alweer. Jaap & Diana vertellen dat er in de afgelopen veertien dagen regelmatig slecht weer was op Malta. Eigenlijk begint het er nu pas wat beter uit te zien, mogelijk met uitzondering van komend weekend waarin alweer harde wind verwacht wordt.

 

Na de koffie breken Ans en ik de kuiptent af en bergen hem tot de volgende winter op in het vak onder ons bed. Daarna zetten we de bimini op en komen tot de ontdekking dat die aan de achterzijde helaas toch tegen een steunbuis van het frame van de zonnepanelen stuit en niet helemaal uit kan klappen. Die buis moet dus wat meer naar achteren, nog een klusje erbij. We doen met het oog op ons komend vertrek uitvoerig boodschappen bij de Gala supermarkt en dan is het alweer eind van de middag. We klappen de bimini in en trekken de hoes erover. De hemel betrekt wat, maar volgens de laatste berichten valt het weer de komende dagen toch mee. We mikken erop om volgende week donderdag van Malta te vertrekken.

 

Ach, het leven en zijn gebruikelijke ellende gaan gewoon door. De Italianen hebben vanmorgen een Turks vrachtschip toegang geweigerd tot Lampedusa. Het had in Italiaanse wateren uit twee wrakke boten 154 zwarte migranten gered, onder wie vrouwen en kinderen. Er dreef minstens één dode in het water. Sommigen waren uitgeput en ziek na een onbekend aantal dagen op zee. Een aantal had gebroken ledematen. Een poging van de Italianen om een dokter af te zetten is mislukt (later wel gelukt) De Italianen zeggen dat het Turkse schip maar naar zijn Tunesische port of call moeten gaan of naar Malta, de Maltezers zeggen dat ze maar naar Lampedusa moeten gaan. Prima samenwerking ontwikkeld, die twee landen. Wordt vervolgd. Terug naar boven