www.sailing-dulce.nl

Logboek 2009/1 (Malta>Çanakkale)

Msida Marina, Malta (129)

Applaus voor dirigent, solisten, koren en orkest in Manoel Theatre. Let op de scharlakenrode robe van Philippa Hyde
Applaus voor dirigent, solisten, koren en orkest in Manoel Theatre. Let op de scharlakenrode robe van Philippa Hyde

Woensdag 18-02-2009

Een mooie uitvoering van HändelMessiah gisteravond in Manoel Theatre. Het kleine baroktheater heeft een fraaie droge akoestiek zodat je ook de zacht spelende achtergrondinstrumenten goed kunt horen, zoals het klavecimbel en het kleine concertorgel. Het Malta Philarmonic Orchestra staat onder leiding van de Britse gastdirigent Richard Tanner en is uitgedund tot een ensemble van net iets meer dan twintig musici. De koren worden gevormd door de jongens- en mannenkoor en het meisjeskoor van Blackburn Cathedral in Engeland (Tanner is de muzikaal leider in Blackburn) Het is een openbaring zo mooi als die kunnen zingen. De sopraan is een ranke dunne dame in een scharlakenrode robe, Philippa Hyde, die met een voortdurend hemelse gelaatsuitdrukking zingt alsof ze de messiaanse visioenen van Händel daadwerkelijk voor zich ziet. Maar wat een prachtige stem komt er uit zo´n dun lijfje! De andere solisten zijn redelijk en de tenor James Atherton ontroert zelfs in een intens gevoelige weergave van het accompagnato nr 26 ("He looked for some to have pity on Him") en de daarop volgende aria. Alleen die dwaze en storende gewoonte van het publiek om te gaan staan tijdens het beroemde Hallelujah-koor! Al dat gestommel om je heen is nergens goed voor en stoort maar je concentratie. Ik vrees echter dat het verschijnsel niet meer uit te roeien is. Hierboven een foto van de avond en hier nog een andere.

 

Lezeres Marie-Louise Niemeijer onthulde ruim een jaar geleden de ware identiteit van de zogenaamde "foute" kathedraalboom (= de Japanse wolmispel) die we ooit in in ons huis in Deil en later op ons flatje in Andel hadden staan. Nu geeft ze in het Gastenboek de mogelijke namen van de twee onbekende planten die ik fotografeerde op onze wandeling langs de Victoria Lines, een paar weken geleden (hier foto´s van plant 1 = Asphodelus aestivus ofwel Gewone affodil en plant 2 = Ferula communis ofwel Reuzenvenkel) Dat is leuk! Ik heb er geen verstand van maar ik heb het nagekeken en het lijkt me te kloppen.

 

Joan van Dijk van Ziekenhuis De Gelderse Vallei vraagt me een bijdrage te leveren voor hun huisartsenblad MediSein en te reageren in 100 woorden op de stelling “Disfunctionerende artsen moeten op een openbare lijst” Een dwaze en volkomen overbodige zaak, in mijn ogen. Typisch een bedenksel van oppervlakkige en incidentbeluste politici (ik meen in dit geval van mijn achternaamgenoot Halbe Zijlstra van de VVD) Een dergelijke lijst is er immers allang. Het BIG-register bevat de namen van alle bevoegde artsen en andere beroepsbeoefenaren in de zorg en kan door iedereen telefonisch of via Internet geraadpleegd worden. De (tucht)rechter of de Inspectie van de Volksgezondheid kan een disfunctionerende dokter opleggen om zijn inschrijving tijdelijk of definitief te schrappen. Ook kunnen beperkingen in de beroepsuitoefening worden opgelegd. Dan zie "ja" staan in de regel "beperkingen" (NB: niet welke beperking) Bijvoorbeeld bij een chirurg die bepaalde ingrepen niet meer mag doen. Het gebeurt misschien te weinig maar het kán wel. Herregistratie in het register is verbonden met verplichte bij- en nascholing. Je moet dus nooit naar een dokter gaan die niet in het BIG-register staat en goed nadenken als je ziet dat hem of haar een beperking is opgelegd. In de tweede plaats heb ik ook zo mijn bedenkingen bij de onstilbare behoefte van het publiek om mensen publiekelijk aan de schandpaal te nagelen. De Middeleeuwen zijn voorbij. Een reactie in deze termen mail ik terug aan Joan van Dijk.

 

In de loop van vandaag haalt de wind steeds meer aan. Uit het westen drijven buienwolken binnen. In een winkeltje op de boulevard van Sliema kopen we een kleine stofzuiger voor 43 euro. Net voor de eerste bui zijn we terug. De stofzuiger doet het prima (foto hier) Vroeger, dertig jaar geleden,  zei ik altijd spottend tegen mijn vriend Paul Andela: “Hij die zijn vrouw vraagt het huishouden te doen, dient haar te voorzien van goede apparatuur” Dat zou ik nu niet meer durven zeggen. Maar de behoefte om te spotten verandert nooit.  Terug naar boven